Αν στην εποχή της κτηνωδίας των Μνημονίων έχει πάρει κάποιος κλάδος τη "σωστή" του θέση, τη ... θέση που του αρμόζει, αυτός είναι ο κλάδος των συνδικαλΗστών των τραπεζών σε πρώτο ρόλο και μεταγενέστερα άλλων των άλλων κλάδων.
Για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις διευκρινίζω πως σαφώς υπάρχουν και φωτεινές εξαιρέσεις συνδικαλιστών, που όμως είναι "σαν την μύγα μέσ' το γάλα" (της βρωμιάς των ... άλλων). Εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον ... κανόνα.
Επανερχόμενοι στους "συνδικαλιστές" γίνεται σαφές ότι δε μπορεί από την μία να βγάζεις ανακοινώσεις που τελειώνουν με το "... ευχόμενοι, παράλληλα, μαζί με τ’ αμιγώς χρηματοοικονομικά κριτήρια που πρέπει να διέπουν τη λειτουργία κάθε Τράπεζας, τη μελετημένη διείσδυσή της στην κοινωνική οικονομία της αγοράς και της κοινωνικής επιχειρηματικότητας, οδηγώντας την σε κερδοφορία ..." την ίδια ώρα που οι χορηγήσεις της τράπεζας που είσαι αρχισυνδικαλιστής και μέλος του Δ.Σ. αυτής (σ.σ. της Attica bank), μοιράζει κομματικά και "φίλα" δάνεια, του σκοτωμού.
Ανακοινώσεις που είτε τις πετάνε στο καλάθι των αχρήστων οι εργαζόμενοι της Τράπεζας, είτε κάποιοι ελάχιστοι ευτυχώς, μετά την ανάγνωση, ως γνήσιοι χαχόλοι τσανακογλείφτες, ΤΟΝ καλούν στο τηλέφωνο για να του πουν πόσο πεφωτισμένο ήταν το κείμενο του ...
Κείμενο που ουσιαστικά