Αποχαιρετισμός. Καλή αντάμωση Αδελφέ μου Παρασκευά Δουρίδα - Μια ζωή δουλειά - Ένας από εμάς

Upd. Το ύστατο χαίρε μας στον Παρασκευά Δουρίδα, στον Πάρη μας από το Βούτση Γορτυνίας που "έφυγε" ήρεμα την 10-1-2026, θα γίνει την Τετάρτη 14-1-2026, στις 15:00 μμ στο Νεκροταφείο Ζωγράφου. όπου θα τελεστεί εξόδιο τρισάγιο. Λεπτομέρειες εδώ. 

 -------------------------

 Ήμουν περίπου 25-26 ετών όταν μιλώντας με τον πατέρα μου Θόδωρο (Λούλη) Γ. Κανελλάκη του είχα πει : έχω πάρα πολλούς φίλους. 

Παρασκευάς Δουρίδας - Πολιτικός Μηχανικός

Εκείνος όντας άνθρωπος που είχε ζήσει, επιζήσει για την ακρίβεια στα μαύρα χρόνια της προηγούμενης Κατοχής, μου είχε απαντήσει : "ας έχεις 1-2 φίλους στη ζωή σου και θα είσαι ευτυχισμένος".

 

Είχε συμπληρώσει δε "φίλοι δεν είναι όσοι γνωρίζουμε, ούτε καν όσοι είναι συγγενείς μας. Φίλοι είναι όσοι σου συμπαραστέκονται όταν έχεις μεγάλες δυσκολίες, όσοι δεν κιοτεύουν εμπρός σε κάποια σε υπέρογκες καταστάσεις. Όσοι μοιράζονται μαζί σου το υστέρημά τους. Όσοι σε καλούν στο τηλέφωνο για να σε ακούσουν έστω μια στιγμή, όσοι σε προειδοποιούν για ενδεχόμενους κινδύνους που είναι εμπρός σου αλλά δεν τους βλέπεις ή κάνεις πως δεν τους βλέπεις, θεωρώντας ότι δεν αποτελούν κίνδυνο". 

Είχε κλείσει την κουβέντα του τότε ο Λούλης λέγοντας : "σου εύχομαι να διαπιστώσεις στη ζωή σου ότι θα υπάρξουν Φίλοι, σκεπτόμενοι Φίλοι στη ζωή σου που, αν και δεν θα τους έχεις συναντήσει, γνωρίσει ποτέ από κοντά, θα σου συμπαραστέκονται ως Αδέλφια, ως πραγματικοί Φίλοι, διότι θα εκτιμούν το έργο σου, παίρνοντας το μέρος σου και με το να υπερασπίζονται αφανώς".  

Έχοντας περάσει πάρα πολλές και δύσκολες καταστάσεις στη ζωή μου, αποδείχθηκε ότι ο πατέρας μου είχε -επιεικώς- δίκιο. Άλλωστε πως θα μπορούσε να κάνει λάθος ένας άνθρωπος που έμεινε ζωντανός στην Κατοχή, κοιμώμενος σε τάφο του Α' Νεκροταφείου, μόνο και μόνο για να γλυτώσει από τους ταγματασφαλίτες της εποχής ;

Ευτύχησα όμως να μην έχω μόνο έναν - δύο φίλους. Να έχω περισσότερους. 

Ανάμεσα σ' αυτούς ο Αδελφικός Φίλος μου, ο Αδελφός μου ο Παρασκευάς Δουρίδας από το Βούτση Γορτυνίας. 

Παρασκευάς Δουρίδας - Πολιτικός Μηχανικός

 

Ένας από τους Ανθρώπους που ήταν κοντά μου όταν έζησα σκληρές καταστάσεις με το

Κεραμέως & Καραγκούνη ... υπουργοί του ελλάντα, η ΔΥΠΑ στέλνει κόσμο για εργασία, ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΤΑΞΙΜΑ ΕΝΣΗΜΑ ; Μητσοτάκη αυτό είναι δουλεία κι όχι εργασία

Για να καταλάβει ο Έλληνας τον λόγο που έφυγαν εκατοντάδες χιλιάδες νέων εργαζομένων και δεν πρόκειται ΠΟΤΕ να επιστρέψουν στη δουλοπαροικία «η ωραία Ελλάς».

 

Το ενημερωτικό email της ΔΥΠΑ -τέως ΟΑΕΔ- (που επαίρεται στα ΜΜΕ ότι έχει ρίξει κατακόρυφα την ανεργία), παρελήφθη από τον συμπολίτη και ήταν ξεκάθαρο. 

Στα κυβερνητικά πλαίσια ... εργασίας παρέχεται δουλειά σε κόσμο ηλικίας άνω των 30 ετών, αλλά ΔΕΝ ΠΑΡΕΧΟΝΤΑΙ ασφαλιστικά ένσημα και απαιτείται πτυχίο πανεπιστημίου και αποδεικτικό σπουδών σε υπολογιστές !

 

Αναλυτικότερα :

Με τις καλύτερες ευχές μας

Ευχόμαστε σε όλο τον κόσμο καλά Χριστούγεννα, δύναμη, αγωνιστικότητα, υγεία, χαρά και ευδοκία.

 

Όλη η παρέα του gkanellakis.blogspot.com 

Chris Rea. Αναμνήσεις. RIP

Το σκηνικό :

 Χειμώνας στα μέσα της δεκαετίας του '80 στην Κηφισιά και το όμορφο sedan Audi 80 έστριβε αριστερά στην οδό Παπαδιαμάντη, για να "πέσει" στον δρόμο της επιστροφής, στην Λ. Κηφισίας, αφού μόλις είχαμε φύγει από τον "συνήθη" τόπο που πηγαίναμε κατά διαστήματα. Στο Bowling Κηφισιάς. 

Εγώ καθόμουν στο πίσω κάθισμα. Στο τιμόνι του αυτοκινήτου ο παιδικός μου φίλος Αντώνης Βαμβακάρης που λίγο καιρό πιο πριν είχε πάρει το δίπλωμα οδήγησης. Στη θέση του συνοδηγού ο επίσης παιδικός μου φίλος Σωτήρης Νάνος. 

Το αυτοκίνητο, το Audi 80, ανήκε στον πατέρα του Αντώνη. Τον Καπετάν Νίνο, που είχε γυρίσει τις θάλασσες της υφηλίου 30 φορές με τα τάνκερς που κουμάνταρε, μη αφήνοντας ούτε ένα λιμάνι που να μη πατήσει.    

 

Το άκουσμα :  

H δημοσιογραφία στη Δημοκρατία, στο Εδώλιο και στους Lobbystas. Όχι άλλο κάρβουνο.

Το ισχυρότερο όπλο όλων των εποχών δεν είναι η πληροφορία. Όμως ακόμη ισχυρότερο όπλο είναι ο τρόπος διαχείρισής της (*)

Αυτό μου έλεγε ο πατέρας μου ο Θόδωρος (Λούλης) Γ. Κανελλάκης, το μακρινό 1989. 

_______________________ 

3 απανωτές ημέρες στον υπέρτιτλο της εφημερίδας ο Σημιτάνθρωπος Πιερρακάκης

 

 Και δεν κρύβω ότι το έλεγε ένας άνθρωπος που είχε καταβολές από συντηρητική γενιά (ο παππούς μου Γιώργος Θ. Κανελλάκης, που ήταν Δημοδιδάσκαλος και Τελώνης στο Τελωνείο Κατακόλου και γραμματέας του Βασιλιά στον Πύργο), αλλά εκείνος, ο Λούλης, διατέλεσε στο Β' Π.Π. πόλεμο γραμματέας του ΕΛΑΣ στην Αρκαδία, θέλοντας να σπάσει το οικογενειακό κατεστημένο και ν' αγωνιστεί για τη Λευτεριά στον Τόπο μας. 

Λευτεριά που καταπατούνταν, είτε από τους Ναζιστές Γερμανούς, είτε από τους Χίτες

Το '73 μια ... εγκληματική οργάνωση έριξε την παλιά χούντα. Τώρα, θα ρίξει και τη νεώτερη ;

Το Σημιτικό τέρας των μνημονίων, των τραπεζιτών, της ακρίβειας, της φτώχειας, της υπερφορολόγησης, των εισπρακτικών των funds και των τοκογλύφων, των διεφθαρμένων και άθλιων συγγενών και ημετέρων σε κάθε βαθμίδα της κρατικής διοίκησης, των απατεώνων των επιδοτήσεων και των φόρων, των εγκληματιών των Τεμπών, των παρακολουθήσεων, των τρολς, και κυρίως των Σημιτικών τεράτων που πέταξε το ΠΑΣΟΚ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η οικογένειά του με τα ... αρχαία της, ΔΕΝ ΕΜΑΘΕ ότι και η προηγούμενη χούντα, έπεσε μετά από την εξέγερση του ΛΑΟΥ.  

 

 

Κι αν τους φοβερίζει με δοτούς δικαστές και απαγγελία κατηγοριών από Σημιτικά

Μαθήματα για το πως μπορείς να κερδίζεις απανωτές φορές Λαχεία και Λοττο. Για να μαθαίνετε γατάκια

Σε συνέχεια του Σεμερτζίδου τους έφτυσες όλους. Εγώ θυμάμαι πότε κέρδισα στο Κρατικό Λαϊκό Λαχείο. Κι ας πάνε 40χρόνια από τότε 

1999 στο πλάι μου γίνεται μια συζήτηση μεταξύ δύο ατόμων.

Α (Α' άτομο) Β (Β' άτομο), ενός τρίτου μέσω τηλεφώνου, του Λ και κάποιας φίλης του Β. Ας την πούμε Κ.

 

Ο τρόπος 

Α: Οπωσδήποτε και άμεσα πρέπει να εμφανίσω κάποια χρήματα και το ποσό είναι μεγάλο. Έχεις καμία ιδέα ;

Τα ΜΑΤ της γειτονιάς σας, σας εύχονται καλή εβδομάδα, καλό μήνα, καλές γιορτές

 Είτε είσαι συνταξιούχος, είτε ένστολος, είτε εκπαιδευτικός, είτε ιατρός, είτε νοσηλευτής, είτε διαδηλωτής, είτε ενήλικος, είτε ανήλικος, εμείς σου ευχόμαστε καλή εβδομάδα, καλό μήνα, καλές γιορτές, άσχετα αν μονίμως σε ψεκάζουμε με χημικά, αν σου ρίχνουμε ζάχαρη στο ρεζερβουάρ ή αν σου ξεφουσκώνουμε τα λάστιχα (1996-1997 επί Σημίτη - Τζουμάκα - Ρέππα - Βαγγέλη Γιαννόπουλου).

 

Τα ΜΑΤ της γειτονιά σου 

(με τη βοήθεια της Ε.Ε.) 

 

 

 

 

Σεμερτζίδου τους έφτυσες όλους. Εγώ θυμάμαι πότε κέρδισα στο Κρατικό Λαϊκό Λαχείο. Κι ας πάνε 40χρόνια από τότε

 

Το χοντρό φτύσιμο στην Εξεταστική 

Βουλευτής : έχετε κερδίσει χρήματα από το παιχνίδι Joker εσείς και ο σύντροφός σας. Ναι ή όχι ;

Πόπη Σεμερτζίδου : Έχουμε κερδίσει αλλά δε θυμάμαι πότε και τι ποσά κερδίσαμε. 

Βουλευτής : πως γίνεται να μη το θυμάστε ;

 

40 χρόνια πριν

Έχω επιστρέψει από την θητεία μου στο πεζικό στην εταιρεία που δούλευα πριν καταταχτώ. Μεσημέρι ανοιξιάτικης μέρας του 1985, έρχεται ο λαχειοπώλης που περνούσε τακτικά από την επιχείρηση και αρκετοί συνάδελφοι αγοράζουν λαχεία. 

Ίσως να ήμουν ο μόνος που δεν αγόρασα μέχρι τη στιγμή που η (συγχωρεμένη πλέον) Νικολιά φωνάζει από την άλλη άκρη από το σημείο του κτιρίου που βρισκόμουν : "ανιψιέ, πάρε κι εσύ ένα λαχείο".