Σε
γενικές γραμμές, η θέση του προέδρου σε μία επιχείρηση είναι θέση που
ελάχιστα ξεφεύγει από τον χαρακτηρισμό "διακοσμητική θέση" καθώς το
μεγάλο αφεντικό είναι πάντοτε ο εκάστοτε Διευθύνων Σύμβουλος που παίρνει
αποφάσεις για τη ζωή ή τον θάνατο μιας επιχείρησης αλλά και των
εργαζομένων της.
Σαφώς
δυνάμει των Νόμων, προεξάρχοντος του ... Νόμου του 1920 περί Ανωνύμων
Εταιρειών, ο εκάστοτε πρόεδρος χαρακτηρίζεται ως : τοποτηρητής,
εξισορροπιστής, εγγυητής ομαλότητας και λειτουργίας και άλλες τέτοιες
(στην πραγματικότητα) αηδίες και φούμαρα μιας και όπως είπαμε, το μεγάλο
μούτρο, είναι ο εκάστοτε Δ/νων Σύμβουλος (CEO αγγλιστί).
 |
| Αθανάσιος Σταθόπουλος |
Υπάρχει
όμως μια επιχείρηση που, όσοι πρόεδροι κι αν ήλθαν (και παρήλθαν) από
αυτή, Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ... ΗΓΕΤΗΣ όλων των προέδρων, ο στην πραγματικότητα ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΑΣ της εταιρείας αυτής, δεν ήταν ο εκάστοτε CEO αλλά ο συνδικαλΗστής πρόεδρος εργαζομένων της Θανάσης Σταθόπουλος που, διαχρονικά και παρά την πυκνότατη και συχνότατη εναλλαγή προέδρων της, ΑΥΤΟΣ
ήταν ο ίδιος σταθερά στην ουσιαστικά άεργη και αργόμισθη
ακριβοπληρωμένη θέση του, κινούμενος αενάως στο παρασκήνιο, ανάμεσα σε
άκρες της ΤτΕ και σε κομματικά γραφεία. Διαχρονικά, μεταφέροντας εντολές
στους εκάστοτε ... προέδρους !!!Για
την ακρίβεια από τότε που ως "τίποτα" της ΕΤΕ ο Σταθόπουλος και
παρατρεχάμενος του Τσοχατζόπουλου έγινε δ/ντής του Margin στην τράπεζα
Αττικής και μεταγενέστερα ...κομματάρχης - αρχισυνδικαλιστής της, ήταν ο
ολετήρας των πάντων. Είτε δια της ουσιαστικής του απάθειας και αφάνειας
για καίρια θέματα, είτε διά των πρακτικών σε βάρος των εργαζομένων της
τράπεζας (και υπέρ της κάστας του) που ως αποτέλεσμα είχαν την
κατατρομοκράτηση των πάντων εκεί μέσα.
Αναλυτικότερα οι πρόεδροι και Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ τους :