Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2016

Ο καιρός των διαπιστώσεων τελείωσε

Ας δούμε κάποια θέματα της τελευταίας 6ετίας με ψυχραιμία και με όσο το δυνατό πιο αμερόληπτη θέση.

Ο Καραμανλής -ουσιαστικά- "έκανε στην άκρη" και επέτρεψε (ενόσω γνώριζε τα πάντα) την είσοδο και επιτέλεση του ποταπού ... έργου του Παπανδρέου. Αυτός με τη σειρά του, αφού επιτέλεσε στο μέτρο που του αναλογούσε τον θάνατο της Χώρας, αυτο-παραγκωνίστηκε για να αναλάβει ο Παπαδήμος που έφερε όσα δεν μπόρεσε ούτε αυτός ο Παπανδρέου να περάσει.

Ακολούθως ο άλλος, ο Σαμαράς, έφερε μέτρα στην προκρούστεια  κλίνη των Ελλήνων και της Πατρίδας, μέχρι του σημείου όπου όλα πήραν μια ... σειρά για να αναλάβει ο Πικραμένος που, ως άλλος Παπαδήμος πέρασε κάποιες
... λεπτομέρειες που είχε αφήσει "ανεκπλήρωτες" ο Σαμαράς.

Στο προτελευταίο στάδιο, έρχεται ο έχων (ΚΑΜΙΑ) σχέση με την αριστερά, Τσίπρας-Καμμένος ο/οι οποίοι επιτέλεσαν σχεδόν τον αφανισμό των πάντων περνώντας ΟΤΙ δεν τόλμησαν να φέρουν στην ... Βουλή οι Παπανδρέου και Σαμαράς. 
Μεσολαβεί μια ολιγόλεπτη παρείσφρηση της Θάνου του Αρείου Πάγου όπου η αποχή της Ελλάδας από την ψηφοφορία του ΟΗΕ για την αναδιάρθρωση κρατικών χρεών, ήταν η ... κορυφαία της και ίσως μοναδική ... "πράξη".

Σ΄ αυτό το προτελευταίο στάδιο εντάσσεται και η συνέχεια της ... κυβέρνησης Τσίπρα - Καμμένου όπου συντελείται και επιχειρείται να πραγματωθεί ΟΤΙ δεν τόλμησαν να περάσουν οι Σημίτης - Γιαννίτσης. Άτομα για τα οποία η Ιστορία έχει ήδη καταγράψει μεν, αλλά τα μέλη του Σύριζα δε (βλέπε σχετικές δηλώσεις του βουλευτή του Σύριζα, Νάσου Αθανασίου) επιχειρούν ανερυθρίαστα την αγιοποίηση τους ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ για να δικαιολογήσουν τα πραττόμενα στο όνομα του ... εκσυχρονισμού της Χώρας.

Μέσα σ αυτό το θλιβερό ... σκηνικό, συνδικαλιστές, οργανώσεις, αντιπολίτευση, οργανισμοί καθώς και δικηγορικές ενώσεις κλπ, ΕΙΝΑΙ ΑΝΥΠΑΡΚΤΕΣ πέραν αυτών των φωτοβολίδων που πετάνε περιστασιακά μόνο και μόνο για να θυμίσουν στον χειμαζόμενο λαό πως την ώρα που Αυτός πεθαίνει, εκείνοι είναι μικροί, ποταποί, κατάπτυστοι, συντεχνιακά κινούμενοι και σε τελική ανάλυση, συνεργάτες των Κατακτητών και Αντισυνταγματικά κινούμενοι.

Κατά την άποψη μας (*) όμως, θα ακολουθήσει και το τελευταίο στάδιο και δεν είναι άλλο από την προσπάθεια επαναφοράς της ακροδεξιάς ζεύξης Σαμαρά-Βενιζέλου μέσω του "άρματος" της εναπομείνασας Ν.Δ. - Πασοκ - Λάος -  Χ.Α. (βλέπε Μπαλτάκο) έχοντας μέσα ίσως ακόμη και Καρατζαφέρη - Ψωμιάδη, αλλά και Λοβέρδο, Χρυσοχοΐδη, Γρηγοράκο, Βενιζέλο και του άλλου "άρματος", αυτού του Σύριζα - Πασόκ με εκφραστές τους Τσίπρα - Καμμένο - Γεννηματά - Λεβέντη - Θεοδωράκη και ίσως ακόμη με Κουβέλη και γιατί όχι (κατ' αυτούς) με Παπανδρέου ...

Όλα τα ανωτέρω δεν έγιναν εν αγνοία του Λαού καθώς με τον έναν τρόπο (χειροκροτώντας ή/και επικροτώντας) ανοίκειες καταστάσεις ή με τον άλλο (βλέπε απέχοντας από τα κοινά), συνήργησε.

Εδώ όμως τίθεται η εξής απορία. Τι άλλο θα μπορούσε να κάνει , αφού δοκίμασε τις μεγάλες συγκεντρώσεις στην αρχή των ... σημερινών (που είχε προετοιμάσει το καθεστώς ώστε σύντομα να τον απογοητεύσει) ;
Η απάντηση είναι η αποχή από τις πληρωμές αυτών που του λένε πως οφείλει καθώς και η πλήρης απαξίωση, το κλείδωμα των τηλεοράσεων και των ραδιοφώνων που το μόνο που κάνουν είναι να του εμφυσούν το "εσύ φταις" για τα σημερινά (άποψη Πάγκαλου και ναζιστών).

Η σύνταξη, η οργάνωση σε ομάδες, σε αντιστασιακά κάθε μορφής τμήματα, είναι επιβεβλημένη. Όχι όμως κάτω από λάβαρα που δημιουργήθηκαν (;;;), λειτούργησαν, εξετάστηκαν και τελικώς κρίθηκαν ως ελλειπή από τον Λαό αφού -τελικά- δεν τα πλησίασε καθώς η αναφερόμενη ως "διαίσθηση" δεν ήταν τίποτα περισσότερο από αρχέγονη εμπειρία. Και αυτό ενόσω ΟΛΕΣ οι ομάδες αγωνιστών, θα πρέπει να ενωθούν κάτω από ένα και μόνο Σύμβολο. Αυτό της Ελληνικής Σημαίας. Πέρα από ταμπελάκια, -ισμούς και ειωθότα ...

Το ανωτέρω δεν τελειώνει εδώ, αλλά -επί της παρούσης- θα γίνει σαφές σε όλους πως υπαίτιος δεν είναι ο εξαπατημένος αλλά ο απατεώνας ! Επίσης να θυμόμαστε όλοι πως ο αποπροσανατολισμός που συντελείται, σε κάθε επίπεδο, ξεπερνά ακόμη και την πιο άρρωστη φαντασία, γι αυτό οφείλουμε όλοι μας να έχουμε τις "ασπίδες" της σκέψης μόνιμα υψωμένες.

(* ελάχιστο τμήμα συζητήσεων με συναγωνιστές και πάντα μαχόμενους Πατριώτες)