Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015

Απαντήσεις σε σκλάβους και "Άντε γαμήσου εργατιά"

Τι κι αν επί 6 σχεδόν χρόνια σε λιώνει η σκλαβιά του ναζιστικού νεοφιλελευθερισμού της Ευρώπης και των Αγγλοσαξόνων που έχουν βάλει ως μπροστάρηδες Γερμανούς και Ολλανδούς ; 
Εσύ λουφαγμένος σε ένα σπίτι που νομίζεις πως θα το έχεις για πολύ καιρό (ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΤΟ ΠΑΡΟΥΝ) ή μπροστά σ΄ ένα γραφείο που είναι άδειο από εργασίες ή από απλήρωτες εργασίες, προσπαθείς να βρεις "γωνία στο τάλιρο" θεωρώντας πως ο δήμιός σου θα σε λυπηθεί επαναψηφίζοντάς τον (στην χειρότερη) ή απέχοντας (στην ακόμη χειρότερη)

Τι κι αν παραπονιέσαι πως δεν έχεις το περιθώριο (;;;) να βγάλεις δίκαιες αποφάσεις ; Εσύ
καλύψου πίσω από ένα : "έτσι ορίζουν οι νόμοι, την δουλειά μου κάνω" και κοιμήσου το ύπνο του ... Δικαίου.

Τι κι αν δεν έχεις φράγκα για να πας να δεις ένα Σαββατοκύριακο τους δικούς σου στο χωριό ; Εσύ καθισμένος μπροστά σε ένα υπολογιστή "απολαμβάνεις" (όπως νομίζεις ζωντανέ - πεθαμένε) ταινίες και σήριαλς που έχεις κατεβάσει, προσπαθώντας να γεμίσεις τον ανούσιο χρόνο που πατάς αυτόν τον πλανήτη

Τι κι αν ζεις σε ένα σπίτι που ο/η "σύντροφός σου" αδιαφορεί για σένα στην καλύτερη ή σου φέρεται άσχημα στην χειρότερη και το υπομένεις μιας και δεν έχεις την οικονομική δυνατότητα να πας να ζήσεις κάπου αλλού ανθρώπινα ; Εσύ πιάνεις ένα φιλικό πρόσωπο από το χέρι και πας να ξεχαστείς πίνοντας ένα ποτό ή ένα καφέ και νομίζεις πως η ζωή περνάει με στιγμές ανάπαυλας. Στιγμιαίας ανάπαυλας που την ονομάζεις "αναντικατάστατη".

Όμως, αυτές οι ανωτέρω σκλαβιές -και πολλές άλλες ακόμη- έχουν ρίζες, σε μια σκλαβιά που κράτησε 400 χρόνια από τους Τούρκους όπου θα μιλούσαμε Τούρκικα σήμερα αν δε ήταν μερικοί "αλλιώτικοι" που έκαναν ότι έπρεπε. Δια πυρός και σιδήρου. Άνθρωποι που είχαν όλα τους τα κουσούρια μα και ένα πάθος. Για λευτεριά.
Έχουν ρίζες ακόμη στην περίοδο της Βασιλείας στην Ελλάδα όπου έτρεχαν όλα τα ζώα, οι πολίτες ήθελα να πω, να χειροκροτήσουν το βασιλικό ζεύγος σε κάθε του ... πιν νικ, ενόσω αυτό ζούσε μέσα στην χλιδή και οι χειροκροτητές του μέσα στην φτώχεια.
Ρίζες που περνάνε μετά σε ένα άλλο έδαφος, αυτό της Χούντας των καραβανάδων που θεώρησαν εαυτούς ως κάτι καλύτερο από το τίποτα που ήταν. Ρίζες που έφτασαν στην "μεταπολίτευση" όπου, και εκεί, οι παλαμάκιδες έτρεχαν κάτω από μπαλκόνια χθεσινών δοσιλόγων (και παιδιών τους) και τοτινών "σωτήρων"  να λάβουν το ... πνεύμα το επουράνιο της φώτισης αλλά και μια θεσούλα στο Δημόσιο για να βολευτούν αυτοί ή τα παιδιά τους.
 
Οι άκρες των ριζών, των όσων ζεις σήμερα, βρίσκονται στην επανεκλογή ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ (ή στην ΑΝΟΧΗ μέσω της ΑΠΟΧΗΣ ΣΟΥ) αυτών που θα σε διαλύσουν. 
Αυτών που ήδη έχουν συρρικνώσει την Εθνική κυριαρχία σε βαθμό επικίνδυνο για την Εθνική Ασφάλεια και πλέον σου διαλύουν ΚΑΘΕ Συνταγματικό σου δικαίωμα, με επέκταση σε εργασιακά, κοινωνικά, προνοιακά, μαθησιακά. Δικαιώματα για τα οποία χάθηκαν ζωές και χύθηκαν χιλιάδες τόνοι αίματος, για να τα έχεις εσύ σήμερα. Εσύ που τα αφήνεις στο χέρι πατριδέμπορων και χριστέμπορων πουλημένων που, κάνουν τα πάντα και σε πείθουν -κορόιδο- πως όλα αυτά γίνονται για το καλό σου. 
Όμως, και εσείς πατριδέμποροι των Συριζα, ΝΔ, Πασοκ, Ποταμι, Εν.Κε, Ανελ, μην εφησυχάζετε. Το γεγονός πως 4.402.545 σας ψήφισαν επί συνόλου 9.840.525 εγγεγραμμένων, δηλαδή σας ψήφισε το 44,7% του Ελληνικού Λαού. Δηλαδή, είστε η μειοψηφία.

Κάνε ρε μια γύρα σε σελίδες του διαδικτύου και βρες -αν μπορείς εύκολα- πόσοι αυτοκτόνησαν τις προηγούμενες μέρες. Τι έγινε ; Δεν αυτοκτόνησαν ; ... ε βέβαια. Αφού δεν το είπαν τα ραδιοτηλεοπτικά κανάλια και δεν το έγραψαν εφημερίδες και blogs ... έτσι θα ναι ...


Τελικά είναι αλήθεια. Δεν ήταν μόνο πολλά τα 400 χρόνια σκλαβιάς. Είναι και λίγα τα από τότε μέχρι σήμερα χρόνια της ... απελευθέρωσης. Ραγιά ! Δώσε τώρα ένα 3euro στο παιδί σου να πάει να πιει καφέ έξω, και ... άφεριμ εφέντη μ'.
Όλα θα "σιάξουν", όταν ΕΣΥ θα ξυπνήσεις και πάρεις χαμπάρι πως -σύντομα- θα πηγαίνεις να πάρεις τσίχλες και τσιγάρα, όχι στο περίπτερο αλλά στο γερμανομάγαζο της γειτονιάς σου διότι έτσι επέλεξες !!! και πως δεν έχεις φράγκα, αλλά "κάρτα" διότι το ρευστό το έφαγαν οι εξουσιαστές σου.

Και που 'σαι ; Μη βιαστείς να ρωτήσεις τι κάνω εγώ. Άγιος δεν ήμουν ποτέ και ούτε ήθελα κάτι τέτοιο. Ραγιάς όμως δεν είμαι.

Υ.γ. σκαλάθυρμα ε ; Άεει παράτα μας ρε που δεν καταλαβαίνεις τι πρέπει να κρατήσεις και τι όχι απ΄ όσα λέγονται.