Το ισχυρότερο όπλο όλων των εποχών δεν είναι η πληροφορία. Όμως ακόμη ισχυρότερο όπλο είναι ο τρόπος διαχείρισής της (*)
Αυτό μου έλεγε ο πατέρας μου ο Θόδωρος (Λούλης) Γ. Κανελλάκης, το μακρινό 1989.
_______________________
 |
| 3 απανωτές ημέρες στον υπέρτιτλο της εφημερίδας ο Σημιτάνθρωπος Πιερρακάκης |
Και δεν κρύβω ότι το έλεγε ένας άνθρωπος που είχε καταβολές από συντηρητική γενιά (ο παππούς μου Γιώργος Θ. Κανελλάκης, που ήταν Δημοδιδάσκαλος και Τελώνης στο Τελωνείο Κατακόλου και γραμματέας του Βασιλιά στον Πύργο), αλλά εκείνος, ο Λούλης, διατέλεσε στο Β' Π.Π. πόλεμο γραμματέας του ΕΛΑΣ στην Αρκαδία, θέλοντας να σπάσει το οικογενειακό κατεστημένο και ν' αγωνιστεί για τη Λευτεριά στον Τόπο μας.
Λευτεριά που καταπατούνταν, είτε από τους Ναζιστές Γερμανούς, είτε από τους Χίτες
και τους δοσιλόγους.
Όπως δεν έχω κρύψει ποτέ μου ότι η νονά μου Αμαλία Στασινοπούλου ήταν η κυρία επί των Τιμών του παλατιού, ενώ ο νονός μου, ο Γιώργος Στασινόπουλος ήταν ο τελευταίος Βασιλικός Επίτροπος.
Από Βασιλική μεριά, κρατούσαν και οι καταβολές της Ανδριώτικης οικογένειας της μητέρας μου, Φλωρεντίας Τηνιακού - Κανελλάκη, καθόσον (εκτιμώ) ότι -εκείνη την εποχή- ήταν "σικ" να είσαι Βασιλικός, ειδικότερα αν η φαμίλια ήταν κάτοχος 12 καραβιών ...
Κάπως έτσι και μέσα σ' όλο αυτόν τον "πολιτικό αχταρμά" της οικογένειάς μου, δεν πολυσκέφτηκα το 1978 και οργανώθηκα σε ότι ονομαζόταν εκείνα τα χρόνια Νέα Δημοκρατία.
Ίσως δε, να μη το πολυσκέφτηκα είτε γιατί η παρέα μου - οι φίλοι μου οργανώθηκαν στην τοπική οργάνωση Ν.Δ. στου Γκύζη, είτε διότι ο κομουνιστής πατέρας μου ήταν αναφανδόν υπέρ της Εθνικής Συμφιλίωσης και ποτέ υπέρ του μισεμού και ποτέ του δεν μου είπε : "κάνε ετούτο - κάνε εκείνο" όσων αφορά τα πολιτικά, χωρίς όμως ποτέ του να μη μου κρύψει όσα συνέβαιναν κατά την περίοδο του Β΄ Π.Π. στην Ελλάδα.
Κι αν κάποια πράγματα δεν μου τα εξέθετε ως "έκθεση ιδεών" και ως νουθεσία, προσωπικά είχα τη δυνατότητα να τα μαθαίνω, είτε ακούγοντας τις πολύωρες συζητήσεις του με τους φίλους του, είτε διαβάζοντας την εφημερίδα "Ο Τύπος της Γορτυνίας" που εξέδιδε από ηλικία 18 ετών, είτε διαβάζοντας όσα περισσότερα βιβλία μπορούσα.
Όλα τ' ανωτέρω τα αναφέρω ως πρόλογο, προσθέτω δε σε αυτόν ότι ο πατέρας μου, ναι μεν είχε σπουδάσει Νομική, όμως δεν την ακολούθησε ποτέ του και ασχολήθηκε εντατικά με την Δημοσιογραφία, εκτός της περιόδου της Χούντας όπου έβγαζε τα προς το ζειν μέσω του πλεκτηρίου που διατηρούσε στου Γκύζη.
Προφανώς διότι Χούντα και Δημοσιογραφία και μπορούσαν να συνυπάρξουν μέσα στον ίδιο χωροχρόνο, προφανώς διότι Δημοσιογραφία σημαίνει Ελευθερία σκέψης, αποτύπωσης και πράξεων και όχι πληρωμένη - κατευθυνόμενη - ποδηγετούμενη αποτύπωση σε χαρτί (βλ. εφημερίδα) όσων "ειδήσεων" θέλει μια καθεστηκυία τάξη, ή μια χούντα να "περάσει ως αλήθεια" στον κοσμάκη.
Ακολούθησε την Δημοσιογραφία υπερκομματικά, δίκαια, χωρίς στεγανά και φραγμούς στα άρθρα του, αλλά και χωρίς να γλύφει εκεί που έφτυνε. Συνάμα, δεν δεχόταν όταν έπεφτε κάτι στραβό στην αντίληψή του, να το σβήσει. Να το παραγράψει, να το κρύψει.
Δυνάμει αυτών των πατρογονικών μου Διδαχών, των Αρχών και των Πιστεύω μου, αναρωτήθηκα μαζί με άλλους φίλους :
α) πως είναι δυνατό η εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ του Γιάννη Φιλιππάκη, του (εμφανώς) αντιμνημονιακού ( ;;; ) και αντισυστημικού ( ;;;; ) Φιλιππάκη, του θεοσεβούμενου Φιλιππάκη με τις εκκλησιαστικές εκδόσεις που περιλαμβάνουν μεγαλόσταυρους και παπαδαριά ΤΡΕΙΣ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΕΣ ΗΜΕΡΕΣ να έχει υπέρτιτλο στην εφημερίδα του που εκθειάζει την εκλογή του Σημιτικού Πιερρακάκη, ως επικεφαλής του ανύπαρκτου στο οργανόγραμμα της Ε.Ε. eurogroup ; (βλ. κορυφαία φωτογραφία).
Αν ζούσε ο ηθοποιός Νίκ. Κούρκουλος, στην ταινία που πρωταγωνιστούσε "Ορατότης Μηδέν" να μάλλον θα αναφωνούσε : όχι άλλο κάρβουνο !
Ή ίσως : όχι άλλο σανό...
β) πως είναι δυνατό το blog-site Εδώλιο (https://toedolio5.gr/) του Άρη Σπίνου που υποστήριξε τον Μιχαλολιάκο της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή, κατοπινά κατέβηκε ως υποψήφιος της Ελληνικής Λύσης και τώρα, (σχεδόν) να μην υπάρχει μέρα που να μην έχει πρωτοσέλιδο τον αλγεινό για κάθε Έλληνα Άδωνι Γεωργιάδη της ΝΔ ;
γ) πως είναι δυνατό το blog-site Lobbystas του Νίκου Πάσχου που κατά καιρούς είχε παρουσιάσει εντυπωσιακά καλά ρεπορτάζ (**) για τη διαφθορά, Πάσχου που τώρα εκφωνεί κάτι στον Αθηναϊκό ραδιοφωνικό σταθμό του Βελόπουλου ΜΑΧΗ FM 99,8 ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟ, ΌΧΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΟ SITE TOY LOBBYSTAS, ΑΛΛΑ ΝΑ ΕΧΕΙ ΒΑΛΕΙ ΩΣ ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ το μήνυμα : 404 page not found που στην "γλώσσα" του internet σημαίνει : δεν βρέθηκε η σελίδα και οι δημοσιεύσεις της.
Όμως, κοιτάζοντας το whois του Lobbystas.gr γίνεται σαφές πως είναι κατοχυρωμένο και ενεργό site.
Ας κάνουμε ένα πείραμα. Αν κάποιος θέλει να τσεκάρει το πως και το γιατί, ας γράψει στην γραμμή του τίτλου ένα φανταστικό, μη υπαρκτό site.
Ας πούμε το http://vlaxomalakies.gr. Πατώντας enter η απάντηση που θα του δείξει ο υπολογιστής του είναι η εξής :
Εν ολίγοις, ΔΕΝ θα λάβει απάντηση : 404 page not found
Δεν ξέρω γιατί αλλά μου ήλθε στο νου μια παροιμία. Τα στερνά τιμούν τα πρώτα.
Ή τα ξεφτιλίζουν, θα συμπλήρωνα.
Θα μπορούσα να συνεχίσω την καταγραφή εξαφάνισης, αλλαξοπίστησης διαφόρων δημοσιογράφων. Έγκυρων και άκυρων. Όμως θα καταντήσει βαρετό.
Για την ώρα, αυτά.
Γιώργος Θ. Κανελλάκης
Σχόλια :
* αυτό μου το είχε πει όταν μου περίγραφε τον τρόπο με τον οποίο μάθαινε στην Κατοχή πότε και θα γίνουν έφοδοι και έλεγχοι για Έλληνες Πατριώτες. Επίσης μου είχε δείξει και το μαυσωλείο στο Α' νεκροταφείο Αθηνών, μέσα στο οποίο κρυβόταν για να γλυτώσει την εκτέλεση.
** άρθρα και δημοσιεύσεις του είχαμε χρησιμοποιήσει κι εμείς στις αναφορές μας στο Μηχανικέ, Εισαγγελία, εδώ, η Attica bank. Άρθρα του που, ενώ ... εξαφανίστηκαν, εμείς επαναλαμβάνουμε σε κάθε Αρχή, ότι ΠΟΛΛΑ απ' αυτά, τα έχουμε διαθέσιμα. Νικ. επαναλαμβάνω. Αν θες κάποια τα έχουμε. Το https://www.httrack.com/ για αρκετό καιρό, λειτουργούσε μια χαρά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου