Μέσα σε δέκα ημέρες είχα τη χαρά να αισθανθώ ότι έσωσα δύο πλασματάκια της Μάνας Φύσης. Ένα γατάκι και προχθες μια χελώνα.
Όπως προχωρούσα κόβοντας χόρτα με το χλοοκοπτικό μου στο χωράφι, την τελευταία στιγμή, ανάμεσα σε βάτα και αγκάθια είδα μια χελώνα η οποία από το θόρυβο η κακομοίρα είχε μαζευτεί στο καβούκι της. Η φυσική της παραλλαγή, οι χρωματισμοί της ήταν τέτοιοι που δύσκολα μπορούσε να την προσέξει κάποιος που φορώντας συρμάτινη μάσκα προστασίας, δυσκολεύεται να δει το έδαφος.
Μετά την έκπληξη της στιγμής άφησα το χλοοκοπτικό κάτω, πήρα την χελώνα, της "μίλησα" όλο χαρά, λέγοντας της "ρε συ μη φοβάσαι, αλλά να ξέρεις ότι μοιάζεις με







.jpg)
